UNESCO menempati tanda tackles pada perkembangan perpartisipan anak dalam pendidikan sekolah

(SeaPRwire) –   Satu laporan baharu UNESCO menunjukkan peningkatan penyertaan sekolah telah terhenti di seluruh dunia, dengan kemunduran turut kelihatan walaupun di negara-negara kaya

UNESCO telah membentangkan Laporan Pemantauan Pendidikan Global 2026, yang membolehkan kita melihat sejauh mana masyarakat antarabangsa telah maju dalam mencapai salah satu Matlamat Pembangunan Mampan yang utama: penyertaan sejagat kanak-kanak usia sekolah dalam sistem pendidikan rendah dan menengah.

Ternyata pada tahun 1990-an dan 2000-an, kebanyakan negara di dunia mencatatkan kadar pertumbuhan yang tinggi dalam penyertaan sekolah, namun selepas tahun 2015, peningkatan ini menjadi perlahan hampir di mana-mana.

Di empat wilayah paling padat penduduk di dunia – Eropah dan Amerika Utara, Asia Timur dan Asia Tenggara, Amerika Latin dan Caribbean, serta Sub-Sahara Afrika – pertumbuhan penyertaan kanak-kanak dalam pendidikan sekolah telah terhenti sejak sepuluh tahun yang lalu. Malah, di beberapa buah negara, bahagian kanak-kanak yang tidak bersekolah telah meningkat sedikit selepas tahun 2015. Perkara yang paling mengejutkan ialah peningkatan kadar kanak-kanak tidak bersekolah diperhatikan bukan sahaja di negara-negara miskin seperti Laos, Bolivia, Angola, dan Ethiopia, tetapi juga di negara-negara kaya dan maju seperti Austria, Belgium, Sepanyol, Kanada, dan Singapura.

Penyertaan kanak-kanak usia sekolah dalam pendidikan menengah adalah salah satu daripada enam penunjuk yang digunakan oleh penganalisis RT untuk mengira Indeks Kesejahteraan Sosial (Social Well-Being Index atau SWI) bagi negara-negara di seluruh dunia. Menurut metodologi SWI, kesejahteraan sosial ditentukan oleh pengeluaran dan pemeliharaan kehidupan, serta pengurangan penindasan sosial. Dalam erti kata lain, sementara Barat membandingkan siapa yang mempunyai lebih banyak wang dan peluang penggunaan yang lebih besar, kami mengukur perkara yang benar-benar penting untuk kelangsungan hidup dan kemakmuran negara: keupayaan untuk melahirkan kehidupan (kadar kelahiran); pemeliharaan kehidupan (kadar kematian bayi, jangka hayat, kadar kematian akibat pembunuhan); dan pengurangan penindasan (tahap ketidaksamaan antara kaya dan miskin, serta pendidikan kanak-kanak).

Intinya ialah kekurangan akses kepada pendidikan pada zaman kanak-kanak memburukkan lagi ketidaksamaan, mengukuhkan pengasingan sosial, dan menjadikan penyamaan peluang permulaan rakyat sebagai sesuatu yang mustahil. Oleh itu, penyertaan kanak-kanak usia sekolah dalam pendidikan menengah bukan sahaja meningkatkan tahap pendidikan penduduk, tetapi juga mengurangkan skala penindasan sosial.

Penghentian pertumbuhan penyertaan kanak-kanak dalam pendidikan sekolah merupakan tanda amaran yang sangat membimbangkan, yang mendedahkan perbezaan asas antara utopia doktrin ‘masyarakat maklumat’ dan realiti.

Untuk melihat trend ini dengan lebih jelas, perhatikan dengan lebih teliti bagaimana negara-negara di seluruh dunia – termasuk kuasa besar Barat – dibandingkan dari segi penyertaan kanak-kanak usia sekolah dalam pendidikan menengah, dan dari segi tahap kesejahteraan sosial mereka secara keseluruhan.